Om 5.00 uur liep vanmorgen de wekker af, want het showseizoen is weer begonnen. Na een korte zomerstop was het vandaag de beurt aan Rotterdam. TARU had gelijk al in de gaten wat er aan de hand was, want als de baas en vrouwtje zó vroeg uit de veren zijn….. Zabri en Dzjanga doezelden nog even door, maar Taru verloor ons geen moment meer uit het oog. Zelfs haar bak at ze niet helemaal leeg, want stel je voor dat wij zonder haar zouden vertrekken. Ze vindt het schijnbaar nog steeds erg leuk om mee te gaan.
De rit naar Rotterdam verliep voorspoedig, maar eenmaal aangekomen op de parkeerplaats moesten we nog een heel eind omlopen, want de AHOY wordt momenteel verbouwd/vernieuwd. Maar we waren nog ruimschoots op tijd binnen, en hadden al snel door dat we ons niet druk hoefden te maken. De Leonbergers was weer de laatste rasgroep die gekeurd zou worden in onze ring. Omstreeks 13.00 uur waren we pas aan de beurt, dus alle tijd om een lekker plekje op te zoeken en ons te instaleren.
De Noorse keurmeester was ons totaal onbekend, niemand had enig idee welk type bij hem in de smaak zou vallen. Maar bij de rasgroepen vóór ons zagen we niet zo heel veel U’tjes op het bord verschijnen, en hij had er schijnbaar ook geen moeite mee om een hond te diskwalificeren en/of “niet te beoordelen” mee te geven. Dat beloofde dus nog wat…..
En toen waren de Leo’s aan de beurt. De baby-reu kreeg nog Veel Belovend, de pup-reu Belovend, de Jeugd-reu een Goed..... "Nou", denk je dan: “de toon is gezet, dat gaat ‘em niet worden vandaag”. Maar zie: bij de Tussenklasse-reuen kwam de beste man toch op stoom, en viel de eerste Uitmuntend. Er was nog hoop, of hij hield gewoon van Leonbergers......
Afijn, onze Taru heeft het prima gedaan, ook zij behaalde een 1 Uitmuntend in de Tussenklasse, met een keuringsverslag dat klonk als een klok. In de eindstrijd om de Beste Teef werd het nog even spannend. De Kampioensklasse-teef werd aangewezen als de Beste Teef, en kreeg daarmee de CAC, maar ze was al Ned. Kampioen. Dat zou dus betekenen dat de Reserve-Teef deze CAC kreeg doorgeschoven. Helaas voor ons werd de Openklasse Teef uiteindelijk de Reserve, maar Taru zat er dicht bij....., en het is geen schande om van deze mooie teef te verliezen.
Na afloop zijn we heel tevreden huiswaarts gekeerd, want een mooi U is niet lelijk, toch?
En Taru heeft vandaag weer genoeg aandacht en knuffels gehad, want ze heeft schijnbaar een koppie waar je, als bezoeker, niet van af kun blijven (heel fijn, wanneer je de hond net geborsteld hebt en de ring nog in moet.......)
En, minstens zo belangrijk: het gaat weer prima met haar blaas en oortjes!!!
Laatste reacties