Deze knappe jongen is de vader van ons A-nest
Jijbenthet Joepy van Woscany
Eig.: Erik Uiterlinden
En deze mooie kerel mag zich de vader noemen van ons B-nest
Meus Amicus Dibbes
Eig.: Simone Lopes Cardozo
Welkom op onze Web-log
en leef mee
met het wel en wee
van onze
Leonbergse Honden
Schrijf ook eens in ons gastenboek!!! Alvast bedankt.
De foto's in de blogs kunt U vergroten door erop te klikken.
>>>Heeft U bezwaar tegen de publicatie van een bericht/foto??<<<
Laat ons dit weten en wij verwijderen dit direct.
....... is verhuisd van Hilversum naar Voorschoten.
Haar baasjes zochten (en vonden) een huis dichter bij het strand, want daar geniet BABS altijd zo van...
Tjonge, je mag als hond je poten toch dichtknijpen met zulke baasjes!!!!
Je bent net uit bed, nog niet helemaal goed wakker, en dan vind je zo'n leuke foto in je mailbox..... Dát is pas een leuke start van de dag!!
We gaan er gemakshalve maar van uit dat de parkiet het wel heeft overleefd......
Vandaag kregen we nog een paar leuke foto’s toegestuurd van LOFTHUS.
Een duidelijke mix van Pa en Ma. Hij heeft de lichaamsbouw van ZABRI en de vachtkleuren van DIBBES. En ook qua kop zie je toch wel de trekken van Papa terug.
De overige foto's zetten we in zijn eigen album op onze website bij "Onze Nesten/B-nest".
Vliegt er regelmatig een luchtballon over ons huis, ditmaal stond er zowaar één in het weiland, achter ons huis. En het was daar niet geland, nee: de ballon steeg daar juist op. Ik dacht nog even dat ze mij op kwamen halen, omdat ik vandaag 38 jaar in de zorg werk..... (grapje)
Wat zijn die dingen imposant groot……. Echter niet tot plezier van Graads en Dika, die zijn er bang van. Varkens zijn nu eenmaal erg bijziend, dus ze zien niet wat er aan de hand is, maar horen alleen maar dat gesis van de gasfles en –vlam.
Gelukkig lag ZABRI “uit te buiken” in de hondenkamer (de dames hadden net hun avondmaaltijd gehad) en heeft dus niets gemerkt, want anders was het helemaal bal geweest…..
Om 5.00 uur liep vanmorgen de wekker af, want het showseizoen is weer begonnen. Na een korte zomerstop was het vandaag de beurt aan Rotterdam. TARU had gelijk al in de gaten wat er aan de hand was, want als de baas en vrouwtje zó vroeg uit de veren zijn….. Zabri en Dzjanga doezelden nog even door, maar Taru verloor ons geen moment meer uit het oog. Zelfs haar bak at ze niet helemaal leeg, want stel je voor dat wij zonder haar zouden vertrekken. Ze vindt het schijnbaar nog steeds erg leuk om mee te gaan.
De rit naar Rotterdam verliep voorspoedig, maar eenmaal aangekomen op de parkeerplaats moesten we nog een heel eind omlopen, want de AHOY wordt momenteel verbouwd/vernieuwd. Maar we waren nog ruimschoots op tijd binnen, en hadden al snel door dat we ons niet druk hoefden te maken. De Leonbergers was weer de laatste rasgroep die gekeurd zou worden in onze ring. Omstreeks 13.00 uur waren we pas aan de beurt, dus alle tijd om een lekker plekje op te zoeken en ons te instaleren.
De Noorse keurmeester was ons totaal onbekend, niemand had enig idee welk type bij hem in de smaak zou vallen. Maar bij de rasgroepen vóór ons zagen we niet zo heel veel U’tjes op het bord verschijnen, en hij had er schijnbaar ook geen moeite mee om een hond te diskwalificeren en/of “niet te beoordelen” mee te geven. Dat beloofde dus nog wat…..
En toen waren de Leo’s aan de beurt. De baby-reu kreeg nog Veel Belovend, de pup-reu Belovend, de Jeugd-reu een Goed..... "Nou", denk je dan: “de toon is gezet, dat gaat ‘em niet worden vandaag”. Maar zie: bij de Tussenklasse-reuen kwam de beste man toch op stoom, en viel de eerste Uitmuntend. Er was nog hoop, of hij hield gewoon van Leonbergers......
Afijn, onze Taru heeft het prima gedaan, ook zij behaalde een 1 Uitmuntend in de Tussenklasse, met een keuringsverslag dat klonk als een klok. In de eindstrijd om de Beste Teef werd het nog even spannend. De Kampioensklasse-teef werd aangewezen als de Beste Teef, en kreeg daarmee de CAC, maar ze was al Ned. Kampioen. Dat zou dus betekenen dat de Reserve-Teef deze CAC kreeg doorgeschoven. Helaas voor ons werd de Openklasse Teef uiteindelijk de Reserve, maar Taru zat er dicht bij....., en het is geen schande om van deze mooie teef te verliezen.
Na afloop zijn we heel tevreden huiswaarts gekeerd, want een mooi U is niet lelijk, toch?
En Taru heeft vandaag weer genoeg aandacht en knuffels gehad, want ze heeft schijnbaar een koppie waar je, als bezoeker, niet van af kun blijven (heel fijn, wanneer je de hond net geborsteld hebt en de ring nog in moet.......)
En, minstens zo belangrijk: het gaat weer prima met haar blaas en oortjes!!!
.....krijg je er ook nog een oor- en blaasontsteking bij…. Dat het met de oortjes van TARU niet helemaal zuiver zat, dat had ik al door. Ik was al druk met ear-cleaner in de weer en vermoedde i.e.i. een oormijt-besmetting. Dat wil nog wel eens opspelen met dat warme weer. Maar Zabri en Dzjanga hadden nergens last van…. En wat er aan vuil uitkwam deed mij ook niet echt denken aan mijtpoepjes. Dus een bezoekje aan de DA zat al in de planning voor deze week.
Maar gisteravond viel het me op dat ze toch wel érg vaak een plasje moest doen, of een poging daartoe. Dat een loopse teef tijdens de wandeling wat vaker plast, is heel normaal. Je moet toch wát doen om die “mooie jongens” de weg naar jouw huis te wijzen, nietwaar?
Maar toen ik vanochtend zag dat ze ook geplast had op haar kussen, en ook nu weer regelmatig in onze tuin de grindbak opzocht, en dat allemaal in een tempo van: “Opzij, opzij, want ik moet zo nodig…..”, toen was het mij wel duidelijk. Vanmiddag gelijk naar de DA.
Nu wil het geval dat ik maandag, bij de borstelbeurt, een teek vond die zich had vastgezogen op haar vulva…. Hoe gemeen kun je zijn als teek. Waarschijnlijk heeft Taru hier extra veel aan gelikt (gelukkig niet stuk gebeten) en mogelijk wat (coli-?)bacteriën in haar, door de loopsheid licht geopende, vulva gelikt…..? Afijn, ze is er gelukkig niet ziek van, geen koorts, eetlust prima en de stemming nóg beter. Nu mag de antibiotica zijn werk doen, en extra vitamine C geven (om de urine te verzuren)
Ook nog speciale oordruppels gekregen. Taru heeft schijnbaar vrij dik/taai oorsmeer (een euvel dat we nog kennen van onze Sherwin) dus we moeten nóg alerter zijn op het schoonhouden van haar oren. En dat laatste vindt Taru weer minder leuk, maar wat moet dat moet. Ze ondergaat het gelaten, maar ooit zal ze ons er dankbaar voor zijn (denk ik dan maar...)
Misschien dromen alle drie de dames nu wel over die mooie prins/reu, want de dames zijn weer bevangen door de “loopse golf”. Ditmaal was het DZJANGA die begon, na een aantal dagen gevolgd door TARU en weer een aantal dagen later sloot ZABRI de rij…. Maar ondanks het feit dat ze elk op hun eigen manier deze periode beleven, blijft de vrede onderling goed bewaard.
Echter die gedroomde “prins” zal onze deur voorbij gaan (jammer, dames…) want Zabri heeft haar sporen wel verdiend, Dzjanga blijft liever "baas in eigen buik" en Taru is nog te jong. Zij zal eerst nog de fokselectie test moeten doorlopen, en dat gaat (als er genoeg deelname is) 12 september a.s. gebeuren. Als Taru daarvoor slaagt, dán kunnen wij eens rond gaan kijken naar een geschikte vrijer voor haar.
Wij kregen van Annemie het volgende verhaal via de mail:
Wij zijn op vakantie geweest in IJsland en LOFTHUS op vakantie in “hotel Heidelust” in Deurne, waar hij (zoals elke keer) weer met heel veel vriendjes speelt, en het heel erg goed naar zijn zin heeft. Maar uiteraard ontzettend blij is wanneer hij weer wordt opgehaald, waarbij deze keer het hele personeel hem kwam uitzwaaien, omdat hij zo ontzettend lief was en aanhankelijk (en ook is trouwens) Maar niettemin bleef hij Leo ook nu weer de gehele week na de vakantie achterna lopen, en gelukkig hadden we nog een week vrij, zodat wij ook nog alle tijd voor hem hadden.
Het gaat heel goed met Lofthus. Hij is speels, actief, lief en hij heeft een echt eigen willetje……Als hij iets niet wil, dan wil hij het ook niet! Daarmee bedoel ik o.a. zijn eten: hij laat namelijk bijna altijd een paar brokjes liggen, en hij eet die dan ook absoluut niet op. Of als wij hem een knuffel willen geven: dan trekt hij zijn kop terug. Maar wil hij zélf knuffelen en het komt ons niet uit, dan blijft hij maar met zijn kop tegen je armen aandrukken…. Maar hij luistert verder goed. Helaas krijg ik zijn angst voor vrachtauto’s en andere grote voertuigen er niet uit, hij is continue ook zo alert op zijn omgeving, er gaat niets aan hem voorbij wat hij niet heeft gezien.
Ook is opvallend dat hij ’s avonds naar de lucht zit te kijken, waarbij heel het luchtruim door hem wordt verkend.
Henk en ik lazen dit bericht met een glimlach van herkenning… Ook Zabri zal nooit haar bak uitlikken, daar heeft ze personeel voor….. Was Sherwin altijd de gelukkige, nu wordt deze taak met plezier vervuld door Taru. Ook Zabri bepaalt zelf wanneer en door wie ze geknuffeld wil worden. En als er geknuffeld MOET worden van haar, dan kan ze dat ook zéér goed duidelijk maken…., maar gelukkig kent ze het woordje “klaar” heel goed. Dan stopt ze ook onmiddellijk.
Ook Zabri is heel sterk gericht op geluiden, en hoort iets al voordat de rest iets vernomen heeft. Ook Zabri speurt regelmatig het luchtruim af, maar dat heeft meer te maken met de luchtballonnen, die hier (vooral in de zomertijd) regelmatig over ons huis zweven. En daar heeft ze toch een bloedhekel aan, en dat zullen die lui daarboven weten ook……
Tja, in veel opzichten lijkt Lofthus een echte zoon van zijn moeder.
.......heeft zijn familie even flink laten schrikken. Door een verwonding aan zijn poot (moest gehecht worden) liep hij een infectie op. En er werd een bacterie gekweekt uit de wond waarvan de DA even dacht dat het om dezelfde bacterie ging waaraan hun vorige Leonberger bezweken is (oorontsteking met alle gevolgen van dien….) Gelukkig bleek dat niet het geval, en zijn de Lietzmannetjes voor veel ellende bespaard gebleven. Want wat zij met hun vorige Leo hebben meegemaakt……..(met geen pen te beschrijven)
Nee, Lewie schijnt inmiddels weer helemaal genezen en kan weer heerlijk ravotten met zijn huisgenootje Breur. Of bij zijn vrouwtje “op schoot klimmen”, want het is nog steeds een schoothond…..
Laatste reacties